Το πρώτο μου post μετα την νίκη του ΠΑΣΟΚ στις 4 του Οκτώβρη, μάλιστα το post αυτό το κάνω απο το Krefeld της Γερμανίας.
Κυκλοφόρησε το 3 τεύχος της μηνιαίας ομογενειακής εφημερίδας
στη σελίδα 11 υπάρχει άρθρο μου με τίτλο "Η Τεχνολογία δεν μπορεί να είναι πολιτικά ουδέτερη – Το παράδειγμα της Ανοικτής Διακυβέρνησης"
Το pdf της έκδοσης ειναι εδω http://www.europolitis.eu/images/stories/zeitung/EP32.pdf
Ολο το άρθρο μπορείτε να το δείτε και εδω :
Μπορεί σήμερα μια προοδευτική κυβέρνηση να «στρέψει» την τεχνολογία σε κατευθύνσεις προς όφελος του κοινού καλού, προς όφελος του κάθε πολίτη, προς όφελος του περιβάλλοντός και της βιώσιμης ανάπτυξης ;
Μπορεί η τεχνολογία να χρησιμοποιηθεί ώστε ο πολίτης να ζει σε ένα κόσμο που η πολιτεία θα του παρέχει το πλαίσιο για την διαφάνεια και την αξιοκρατία;
Μπορεί ο πολίτης με την χρήση της τεχνολογίας να συνδιαμορφώνει τις θέσεις μιας κυβέρνησης σε μια δημόσια διαβούλευση ;
Η απάντηση αν και αυτονόητη είναι θετική και τα πρώτα βήματα της, τα βιώνουμε στις πρώτες 60 μέρες της κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου.
Η τεχνολογία και η γνώση παρέχουν δύναμη στον κάθε πολίτη αρκεί να ευαισθητοποιηθεί και να συμμετέχει ισότιμα σε κάθε δημόσια διαβούλευση.
Η δημόσια διαβούλευση με την χρήση της νέας τεχνολογία πρέπει να είναι απαραίτητη πριν από οποιαδήποτε απόφαση είτε σε Δημοτικό, είτε σε Νομαρχιακό, είτε σε Περιφερειακό, είτε σε Κυβερνητικό επίπεδο.
Ο πρωθυπουργός στο μήνυμα του στο ict forum διατυπώνει την άποψη ότι με την τεχνολογία μπορούμε να ανοίξουμε το δρόμο για ίσες ευκαιρίες παντού και για όλους :
«Βούλησή μας είναι να δημιουργήσουμε τις κατάλληλες συνθήκες και να κάνουμε πράξη την κοινωνική δικαιοσύνη, την αποτελεσματικότητα του κράτους και βεβαίως της Δημόσιας Διοίκησης, με τη διαφάνεια, το δικαίωμα πρόσβασης στη γνώση για όλους, την καταπολέμηση της γραφειοκρατίας…
Γνωρίζετε την προσωπική μου πίστη, ότι η πληροφορική και η τεχνολογία μπορούν να αλλάξουν δομικά τη χώρα, αλλά και τη ζωή μας προς το καλύτερο. Ότι μπορούν να καταστήσουν τους πολίτες ισχυρούς, μπορούν να τους δώσουν τη δύναμη της γνώσης και να ανοίξουν το δρόμο για ίσες ευκαιρίες παντού και για όλους.»
Ο Γιώργος Παπανδρέου παρουσίασε τέσσερις μεγάλες οριζόντιες παρεμβάσεις στο πλαίσιο ενός ολοκληρωμένο σχέδιο δράσης για την εφαρμογή της ψηφιακής τεχνολογίας σε όλο το φάσμα της Δημόσιας Διοίκησης, της κοινωνίας αλλά και της οικονομίας.
Το σχέδιό αφορά τέσσερις μεγάλες οριζόντιες παρεμβάσεις.
Πρώτον, τη διεύρυνση του δικαιώματος και τη δημιουργία ικανότητας πρόσβασης, όλων των πολιτών, όπου και αν διαμένουν, και όλων των επιχειρήσεων όπου και αν εδρεύουν, σε δίκτυα υψηλής ταχύτητας.
Δεύτερον, την επιστροφή όλων των δημόσιων πληροφοριών στο κοινωνικό σύνολο. Αυτοί οι πόροι δηλαδή των δημόσιων πληροφοριών να απελευθερωθούν σε μια ανοιχτή διαδικτυακή πλατφόρμα.
Τρίτον, την ολοκληρωμένη μηχανογράφηση και ψηφιοποίηση στον δημόσιο τομέα και την εισαγωγή και ανοιχτού λογισμικού στη Δημόσια Διοίκηση και την εκπαίδευση.
Τέταρτον, την μετάβαση από την προμήθεια εξοπλισμού και του λογισμικού στην παροχή υπηρεσιών.
Το πρώτο βήμα της ανοικτής διακυβέρνησης έγινε με την δημιουργία του opengov.gr
Για πρώτη φορά στην Ελλάδα γίνεται πράξη «η ανοικτή διακυβέρνηση», τα νομοσχέδια μπαίνουν σε δημόσια διαβούλευση, οι θέσεις των γενικών και ειδικών γραμματέων προκηρύσσονται, οι λέξεις διαφάνεια και αξιοκρατία αρχίζουν να αποκτούν ξανά το πραγματικό τους νόημα.
Υπάρχει όμως και ένα σημαντικό στοιχείο που χρήζει προσοχής και μπορεί να αποτελέσει και εφαρμογή «αλλαγής παραδείγματος» (βλέπε Wikipedia Paradigm shift) είναι η χρήση ανοικτού λογισμικού για το opengov.gr.
Πρέπει να σημειώσουμε ότι μέσα στις δεσμεύσεις του προγράμματος του ΠΑΣΟΚ περιλαμβανόταν και η εισαγωγή του ανοικτού λογισμικού στη δημόσια διοίκηση και στην εκπαίδευση. Σημαντική είναι και η αναφορά του συμβούλου του Πρωθυπουργού για θέματα e-govement Θεόδωρου Καρούνου στο ICT Forum : «Ενσωματώνουμε στην καθημερινή λειτουργία του κράτους τις νέες τεχνολογίες και ότι στους στόχους της Ψηφιακής Δέσμευσης, περιλαμβάνονται , μεταξύ άλλων, η ελεύθερη διάθεση των δημόσιων πληροφοριών στο κοινωνικό σύνολο, και η εισαγωγή ανοικτού λογισμικού1 στη δημόσια διοίκηση και στην εκπαίδευση.»
Να θυμίσουμε ότι την 1 Φεβρουαρίου 2006, η τότε ελληνική κυβέρνηση και η Microsoft ανακοίνωσαν συμφωνία στρατηγικής συνεργασίας. Αργότερα, έγιναν τουλάχιστον 6 ερωτήσεις στη Βουλή, που ζητούσαν την κατάθεση του πλήρους κειμένου της συμφωνίας. Η τότε κυβέρνηση δεν απάντησε ποτέ στις ερωτήσεις αυτές και στις 10 Ιανουαρίου 2008, κατέθεσε νομοσχέδιο που δίνει στη συμφωνία ισχύ νόμου. Το νομοσχέδιο ψηφίστηκε στις 29 Ιανουαρίου 2008.
Ελπίζω σήμερα να μπορέσουμε να δούμε τι περιλαμβάνει η συμφωνία αυτή και πόσο κόστισε στο Ελληνικό δημόσιο.
Είναι σημαντικό να αναφέρουμε ότι διεθνείς εταιρείες όπως η Canonical και η RedHat προσφέρουν άδειες χρήσης για το λογισμικό τους χωρίς κόστος, με απεριόριστο δικαίωμα αναβάθμισης για πάντα και μάλιστα χρησιμοποιώντας ανοιχτά πρότυπα και ανοιχτό λογισμικό[1].
Η Ασφάλεια που παρέχει το open source1 λογισμικό, είναι ένας σημαντικός λόγος για την χρήση του. Για παράδειγμα το Γερμανικό υπουργείο Εξωτερικών τροποποίησε έκδοση του linux σύμφωνα με τις ανάγκες του και μάλιστα απαγόρευσε την χρήση κάθε άλλου λειτουργικού συστήματος για λόγους ασφάλειας.
Σημαντικότατη σημασιολογικά αλλά και πρακτικά είναι και η επιλογή του νέου προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής Μπαράκ Ομπάμα να χρησιμοποιήσει open source πλατφόρμα για την επίσημη ιστοσελίδα της Αμερικάνικης κυβέρνησης, Whitehouse.gov. Ο ιστοτόπος αυτός αναπτύχθηκε με το λογισμικό Drupal το οποίο ανήκει στην Open Source community και μάλιστα δόθηκε στο κοινό με νέα πολιτική πνευματικών δικαιωμάτων αφού το «περιεχόμενο τρίτων» διατίθεται τώρα κάτω από την άδεια Creative Commons Attribution 3.0 License.
Συμπερασματικά η τεχνολογία δεν είναι πολιτικά ουδέτερη όταν μπορεί και ενδυναμώνει τις ικανότητες και δυνατότατες των πολιτών μέσα από μια δημοκρατική – ανοικτή διακυβέρνηση.
Η τεχνολογία θα πρέπει να είναι βασισμένη σε ανοικτά πρότυπα, να απελευθερώνει τις δημιουργικές δυνάμεις του πολίτη μετατρέποντας τον σε ενεργό μέσα σε ένα πλαίσιο συμμετοχική δημοκρατίας.
--------------------------------------------------------------------------------
[1] Το ελεύθερο λογισμικό όπως ορίζεται από το Ίδρυμα Ελευθέρου Λογισμικού (Free Software Foundation), είναι λογισμικό που μπορεί να χρησιμοποιηθεί, αντιγραφεί, μελετηθεί, τροποποιηθεί και αναδιανεμηθεί χωρίς περιορισμό. Η ελευθερία από τέτοιους περιορισμούς είναι βασικό στοιχείο στην ιδέα του "ελεύθερου λογισμικού", έτσι ώστε το αντίθετο του ελεύθερου λογισμικού είναι το ιδιόκτητο λογισμικό, και όχι το λογισμικό που πωλείται για κέρδος, όπως το εμπορικό λογισμικό






